عصر رسانه - روزنامه صبح ایران

۱۴۰۳-۰۴-۲۶ ۰۶:۱۰

« بازار اجاره‌بها» نیازمند سازوکار قانونی و تمهید علمی و فنی

در حالیکه آخرین ماه فصل بهار از دو روز آینده آغاز می شود ، کم کم فصل جابجایی‌ها از راه می‌رسد و موضوع داغ اجاره‌بها طبق عادتی مرسوم تیتر رسانه‌ها خواهد شد. مسئله اجاره‌بها در اواخرفصل بهار و اوایل فصل تابستان، تنها فصل مشترک همه رسانه‌هاست که فارغ از گرایش‌های سیاسی و اقتصادی مدافع و منتقد دولت‌ها اغلب با نقد همراه شده است. از صدا و سیما تا روزنامه‌های اصولگرا و اصلاح‌طلب بر این نکته متفق‌القول هستند که طیف اجاره‌نشین در ایران زیر فشارهای سخت و غیرقابل تحملی قرار دارد. شاید دیگر تکراری باشد که از حاشیه‌نشینی طبقه متوسط و خارج شدن فقرا از تهران و شهرهای بزرگ سخن بگوییم و نقد کنیم که افزایش چند برابری نرخ‌ها مردم را به پشت‌بام خوابی و کرایه مشترک یک خانه کشانده است.

این معضل آنقدر پیداست که از چشم هیچ وزیر و معاون و دولتمردی پنهان نمانده است. با این وجود سوال این است که چرا به رغم همه هشدارها و پوشش فصلی اما پرحجم رسانه‌ای این پدیده دردسرسازهیچ دولتی نتوانسته کمی از آلام مردم در این زمینه کم کند؟ باید این‌طور تصور کرد که هیچ راهکار مقطعی و کاهنده‌ای در این مسیر وجود ندارد؟ پاسخ به این سوالات همانقدر واضح و روشن است که بی‌عملی مسئولان جلو چشم قرار دارد. اگر از انباشت تقاضای مسکن در چند دهه گذشته و عملکرد ضعیف همه دولت‌ها در این زمینه عبور کنیم، نمایندگان مجلس و قوه قانونگذار کشور بیش از همه در این باره کوتاهی کرده و این کاستی و چشم‌پوشی تا جایی پیش رفته در بازار مسکن تقریبا قانون مستقل و قابل اتکایی برای حمایت از مستاجران وجود ندارد. اگر بخواهیم به مالیات‌ستانی از خانه‌های خالی و قوانینی از این دست استناد کنیم باید بگوییم که این قوانین در اجرا موفقیت‌آمیز نبوده و باعث کاهش مشکلات نشده است. بازار یله و رهای اجاره مسکن که تابعی از قیمت مسکن در شهرهای بزرگ است در سال‌های گذشته به واسطه کاهش ساخت و ساز و افزایش جمعیت افراد نیازمند به سرپناه تبدیل به یک بازار یکسویه شده است. ریش و قیچی دست مالکان و بنگاه‌های املاک قرار گرفته و آنها در این بازار حکمرانی می‌کنند، بدون اینکه به کسی و سازمانی پاسخگو باشند. با هر تکانه‌ای در نرخ تورم یا نرخ ارز، بهانه‌ای از طرف آنها برای افزایش نرخ اجاره‌بها مطرح می‌شود. اجاره‌بها در ایران تبدیل به یک منبع درآمد بزرگ برای مالکان و سوداگران شده است. گویا یک ملک استیجاری باید همه هزینه‌های احتمالی مالک را برآورده و تامین کند، بدون کم و کاست. دوستی می‌گفت مالک آپارتمانی که در ان سکونت دارد، سال گذشته گفته بود هزینه تحصیل فرزند دانشجو و مایحتاج ماهانه و خریدهای روزانه‌اش را باید از این محل تامین کند. کار به اینجا ختم نشد. او در پیوست این مسائل به نکته جالبی هم اشاره کرده، اینکه باید هزینه فرزند دومش را که در خارج کشور زندگی می‌کند به دلار بفرستد. به عبارتی فقط در سال گذشته خواستار افزایش ۱۰۰ درصدی اجاره‌بها شده بود. نگاه غیرمنصفانه در بازار اجاره‌بها که با کارت تورم ساخته شده از سوی دولت‌ها و خلق نقدینگی بانک‌ها ایجاد می‌شود، فقر مضاعفی است

علی اصغر سلیمانی (سردبیر)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پذیرش آگهی

چاپ انواع آگهی روزنامه های کثیرالانتشار

پاسخگویی 24 ساعته

پذیرش تلفنی 66973817-021