لزوم توجه بیشتر دولت به کریدور شمال-جنوب

مهدی کریمی کارشناس اقتصادی در یادداشتی به موضوع کریدورهای بین المللی پرداخت و نوشت: توسعه بندر چابهار، دسترسی هند را به بازارهای آسیای مرکزی و اروپای شرقی به خصوص روسیه از طریق راهگذر شمال-جنوب برقرار می سازد که اثربخشی آن در اقتصاد کشور، وابسته به عزم دولت در تقویت این کریدور می باشد.
گزینه جدید اتصال هند به اروپا
کریدور عرب-مدیترانه، سواحل غربی هند (بنادر بمبئی و جواهر لعل نهرو) بندر جبل‌علی(امارات)، عربستان، اردن، بندر حیفا (رژیم اشغالگر صهیونیستی) و بندر پیرائوس (یونان) را از طریق دریای مدیترانه به اروپا متصل می‌کند. البته این کریدور، شاخه‌هایی به بندر مرسین ترکیه و بندر اسکندریه مصر نیز دارد که به جذابیت تجاری آن می افزاید. در واقع معماری این اتصال جدید، ریشه در عادی سازی روابط دیپلماتیک بین امارات متحده عربی و رژیم اشغالگر صهیونیستی در سال ۲۰۲۰ یا همان پیمان ابراهیم دارد که موجب اتصال ریلی آن ها از طریق عربستان سعودی و اردن شده است.
مزیت رقابتی این کریدور، کاهش زمان سفر از بندر بمبئی به پیرائوس به ۱۰ روز است که در مقایسه با عبور از کانال سوئز، زمان را تا ۴۰ درصد کاهش می دهد. این امر با تکمیل ۲۳۰ کیلومتـر باقی مانده از خـط ریلـی جبـل‌علی-حیفـا محقق می‌ شود. لازم به ذکر است که با توجه به رشد ۳۰ درصدی تجـارت میـان اروپـا و هنـد در دهـه گذشـته، هند مصمم به فعالسازی این کریدور است. رقابت اقتصادی با چین، تنش‌های موجود با پاکستان، تعریف نقش جدید خود در امنیت غذایی جهان، تثبیت منافع اقتصادی خود به واسطه روابط نزدیک با اروپا و آمریکا و برجسته کردن نقش خود در نظم نوین جهانی آتی عواملی است که هند را به حمایت از این کریدور سوق داده است.
همکاری های راهبردی کشورهای ذینفع کریدور عرب – مدیترانه
هند دومین تولید کننده بزرگ گندم جهان پس از چین است. جنگ روسیه و اوکراین و بحران غذایی ناشی از آن، این کشور را به فکر تعریف نقش ویژه در تامین امنیت غذایی جهان انداخته است. تدوین پروژه کریدور غذایی هند-خاورمیانه و سرمایه‌گذاری چند میلیارد دلاری عربستان و امارات در این پروژه ناشی از همین امر است که ضرورت مشارکت و ارتباط میان آن ها را افزایش داده است.
از طرفی، همکاری عربستان و امارات با دولت و شرکت‌های خصوصی و بزرگ هند برای تولید پتروشیمی با ارزش افزوده بالاتر در این کشور، همکاری امارات با هند در بخش کشاورزی و تکنولوژی های آن، همکاری نزدیک رژیم صهیونیستی و هند برای تولید نیمه هادی‌ها و پهپادهای بسیار پیچیده، سرمایه‌گذاری‌های مشترک در انرژی سبز، باتری الکتریکی، خودروی الکتریکی، ایستگاه‌های شارژ باتری، کشاورزی مبتنی بر فناوری، ایجاد یک صندوق سرمایه گذاری ۳ میلیارد دلاری توسط شرکت اماراتی DP World با مشارکت صندوق سرمایه‌گذاری زیرساخت ملی هند در بنادر غربی هندرا، ناواشوا و کوچی هند و همچنین واگذاری بندرگاه حیفا رژیم صهیونیستی به شرکت هندی Adani به ارزش ۱.۲ میلیارد دلار، تضمین مناسبی برای قوام‌بخش بودن کریدور عرب-مدیترانه با گره زدن منافع اقتصادی آن‌ها به یکدیگر و حمایت کشورهای درگیر و فعال در این کریدور است.