عصر رسانه - روزنامه صبح ایران

۱۴۰۳-۰۳-۲۷ ۰۷:۵۷

کوچک شدن سفره کارگران

رئیس سازمان برنامه و بودجه اخیرا در ارائه تصویری از دولت سیزدهم و تلاش‌هایی که در زمینه‌های اقتصادی انجام شده، گفته است، این دولت سالانه حدود 1.5 میلیارد دلار به درآمد صادرات نفت نسبت به سال‌های آخر دولت قبل اضافه کرده. او البته در این باره به درآمدهای پایدار نیز اشاره داشته و اینگونه عنوان کرده که به طور متوسط نرخ رشد مالیات در سه یال آخر دولت قبل معمولا 20 درصد بود و در دولت رئیسی به حدود 60 درصد رسیده است. این خبر مثبت اما قابل تامل است.

اینکه دولت سیزدهم توانسته میزان صادرات نفت را افزایش دهد نشان دهنده ادعای کارشناسان است که برخی رشد اقتصادی سال‌های گذشته را با منبع نفت تحلیل کرده‌اند و گفته‌اند یکی از دلایل غیرقابل لمس بودن این رشد اقتصادی هم در دایره منابع نفتی آن باید ارزیابی شود. البته دولت در چند ماه گذشته این موضوع را تکذیب کرده و رشد اقتصادی کشور را کیفی دانسته و این موضوع را دستمایه توجیهات مختلفی کرده است. فارغ از اینکه دولت تا چه اندازه در این‌باره صحت موضوع را در پاسخ به منتقدان در نظر گرفته است باید اینطور ارزیابی کرد نشانه‌های کف زندگی مردم چیز دیگری می‌گوید. سفره‌های در مضیقه کارگران در دو سال گذشته بیانگر مشکلاتی است که احیانا اقتصاد کلان کشور با آن دست و پنجه نرم می‌کند. اعلام سازمان برنامه در زمینه افزایش ۶۰درصدی درآمدهای مالیاتی دولت سیزدهم نیز به همین منوال قابل تحلیل است. افزایش صادرات نفتی و بالا بردن درآمدهای مالیاتی اگر نشانه‌های مشخصی در زندگی و معیشت مردم نداشته باشد مورد تردید قرار می‌گیرد. بودجه سال ۱۴۰۳ در حالی بسته شد که افزایش ۴۰-۵۰ درصدی مالیات‌ستانی از بخش‌های مختلف در قبال افزایش ۲۳ درصدی مزد کارگران گویای عقب‌ماندگی‌های بسیار عمیق زندگی آنان از تورم است. مالیات بر عایدی سرمایه که در دستور کار مجلس بوده نیز به همین ترتیب تنگناها را افزایش خواهد داد. سلب این امکان از مردم که در تلاش برای حفظ ارزش دارایی‌های خود هستند با بهانه قرار دادن سوداگری در اقتصاد حکایت دمیدن در سرنا از سر گشاد آن است. دولت افزایش مالیات‌ستانی را در کنار مالیات بر عایدی سرمایه طرح می‌کند، در شرایطی که بازنشستگان امروز نیاز مبرم به کمک و حمایت دارند، این موضوع را منوط به بالا بردن مالیات بر ارزش افزوده می‌داند، اما در افزایش حقوق کارگران جانب احتیاط و محافظت از کارفرما را می‌گیرد. این در حالی است نرخ سود اوراق در بخش‌های مختلف از ۳۵ درصد تا ۴۲ درصد تخمین زده می‌شود و تولید در آینده توان رقابت را در این بازار نخواهد داشت. با این وجود آمارهای ارائه شده از دولت سیزدهم در حالیکه سعی بر این است تلاش‌های قابل تقدیر رئیسی و همراهانش را به تصویر بکشد اما صورت عینی و قابل لمسی برای مردم نداشته است، چراکه برخی اقدامات موازی در قوای مقننه و مجریه، خود مانعی بزرگ برای تولید و جامعه مولد کشور یوده است. بهتر بود که آقای منظور در این گفته‌ها به عملکرد دولت در حوزه ارائه بودجه به سازمان‌ها و نهادهای مختلف بگوید یا در این رمینه به ارائه اعداد مشخصی از زندگی روزمره مردم و کاهش قدرت خرید اقشار کم‌درآمد اشاره کند. در این صورت معلوم می‌شد، افزایش درآمدهای دولت در زمینه مالیات و فروش نفت تا چه اندازه بر زندگی مردم موثر بوه است.

حمید میرزائی نژاد (صاحب امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *