بازار مسکن ایران در پایان سال ۱۴۰۴ با رکودی ساختاری مواجه است که فراتر از نوسانات فصلی و دوره‌ای معمول بوده و بسیاری از شاخص‌های اقتصادی را تحت تاثیر قرار داده است. برخلاف سایر بازارها که در ماه‌های پایانی سال معمولاً با افزایش تقاضا و فعالیت اقتصادی همراه می‌شوند، در بازار مسکن نه تنها تقاضا رشد نکرده، بلکه ساخت‌وساز نیز به کمترین سطح خود طی یک دهه اخیر رسیده است. این وضعیت، همزمان با تورم نقطه‌ای حدود ۵۰ درصد، نشان‌دهنده افت شدید قدرت خرید خانوارها و کاهش جذابیت سرمایه‌گذاری در این بخش است.