دولت جدید پاکستان بیش از ۲ سال دوام نخواهد آورد

حزب مردم پاکستان و حزب مسلم لیگ به رهبری نواز شریف به دور از احزاب تحت حمایت عمران خان، نخست وزیر سابق این کشور اعلام کردند برای تشکیل دولت به توافق رسیده‌اند. پیشتر حزب مردم پاکستان اعلام کرده بود از حزب شریف (مسلم لیگ شاخه نواز) برای تشکیل یک دولت اقلیت حمایت می‌کند. کمیسیون انتخابات پاکستان پس از سه روز از برگزاری انتخابات، نتایج نهایی را اعلام کرد که بر اساس آن نامزدهای مستقل وابسته به حزب تحریک انصاف پاکستان به رهبری عمران خان، با کسب ۱۰۲ کرسی از ۲۶۵ کرسی، توانستند بیشترین کرسی را از آنِ خود کنند. بعد از آن نیز در جایگاه دوم حزب مسلم لیگ پاکستان به رهبری نواز شریف با ۷۳ کرسی و حزب مردم پاکستان به رهبری بلاول بوتو زرداری موفق به کسب ۵۴ کرسی شدند.
حجت الاسلام شهیدی دبیر کل موسسه امت واحده پاکستان در نشست تحلیل تحولات سیاسی و امنیتی پاکستان که با حضور محمدرضا مرادی، مدیر اخبار خارجی خبرگزاری مهر برگزار شد به تحلیل وقایع اخیر این کشور پرداخت. متن مصاحبه این نشست را در ادامه می‌خوانیم:
پاکستان از جمله کشورهای نزدیک به ایران است و می‌توان گفت در خصوص این کشور با یک سهل ممتنع روبرو هستیم، یعنی مخاطبان عمومی و پژوهشگران در خصوص مسائل پاکستان با پیچیدگی‌هایی روبرو هستند از جمله تداوم مشکلات اقتصادی و امنیتی… این سوال‌ها مطرح است که چه زمانی قرار است این مشکلات و گروه‌بندی‌های امنیتی و سیاسی در پاکستان تمام شود؟ نقش سرویس‌های امنیتی در اداره این کشور چگونه است؟ آیا این کشور ارتش دارد یا ارتش، پاکستان را تشکیل داده است؟
ما باید به مساله پاکستان از لحاظ تاریخی نگاه کنیم. محمد علی جناح قائد عظیم و موسس پاکستان بود. وقتی پاکستان تشکیل شد، بین هندوها و مسلمانان درگیری به وجود آمد و هر دو با انگلیسی‌ها درگیر بودند. مسلمانان فکر می‌کردند، نمی‌توانند با هندوها زندگی کنند بنابراین نهضت سیاسی راه انداختند. زمانی که جمهوری پاکستان تشکیل شد بزرگترین کشور از نظر جمعیتی مسلمان پاکستان بود و بنگلادش جزو پاکستان بود. در آن زمان کشور پاکستان متشکل از فرقه‌ها و گرایش‌های مذهبی شیعه، سنی، اسماعیلی، پنجابی، سندی، بنگالی و بلوچ بود و همه قومیت‌ها کنار هم زندگی می‌کردند و رهبری آنها را محمد علی جناح بر عهده داشت. زمانی که پاکستان آزاد شد انگلیسی‌ها مسائل و مشکلاتی را از لحاظ انتظامی و مدیریتی ایجاد کردند. این مسائل باعث شد بعد از محمد علی جناح، از همان روزهای اول تاسیس مشکلاتی شروع شود. به جای اینکه روش و فرهنگ سیاسی در این کشور ریشه یابد، ارتش که قدرت و اسلحه داشت، کشور را اداره کرد.
روش دموکراتیک تدریجاً کمرنگ شد و قدرت اصلی در دست ارتش بود. کسانی که با انتخابات و رای مردم در هر کشوری روی کار بیایند در تصمیماتشان به نظر مردم توجه می‌کنند، اما کسانی که با قدرت بخواهند کشوری را اداره کنند آنها نسبت به مردم توجهی ندارند و این رویه کم کم در پاکستان افزایش پیدا کرد و ریشه‌اش مستحکم شد. با گذر زمان سیاستمداران همیشه محتاج ارتشی‌ها بودند و این مساله باعث شد پاکستان که یک کشور دارای فرهنگ عمیق است نسبت به کشورهای دیگر عقب بماند.