مذاکرات مستمر برای رسیدن به یک آتشبس فراگیر در نوار غزه، کرانه باختری و جنوب لبنان در ماه رمضان با سرعتی برابر با طرح هدف قرار دادن همه چیز در نوار غزه انجام نمیشوند و در حالی که رایزنیهایی با هدف متقاعد کردن گروههای مقاومت فلسطین برای پیوستن به ائتلافی سیاسی که اساس آن سازمان آزادی بخش است، جهت تدوین نسخه فلسطینی طرح روز بعد از جنگ آغاز شدند، در میدان شرایط متفاوت است به این شکل که همه از طرفهای اسرائیلی و آمریکایی نزد میانجیهای مصری و قطری و سایر مسؤولان مذاکرات بر این باور هستند که هیچ فرصتی برای هیچگونه توافقی بدون موافقت و مشارکت گروههای مقاومت در غزه وجود ندارد حتی این به امری بدیهی بدل شده که برخی میانجیها از طرفهای گفتوگوکننده خود درباره پرونده مذاکرات سوال کنند که آیا موافقت رهبری غزه را دارند یا نه؟
یکی از فرمانده مقاومت فلسطین که از مسؤولان این مذاکرات است، در گفتوگو با روزنامه «الاخبار» چاپ لبنان اظهار کرد: خود مذاکرهکننده فلسطینی با واقعیتی تلختر روبهرو است چراکه احتمال میدهد اگر یک طرف خارجی میانجیگری با آمریکا و اسرائیل را انجام دهد، شاید امکان گرفتن نتایج بهتر وجود داشت، درست است که باید میان این طرف و آن طرف تفاوت قائل شد و درست است که قطریها با ما صحبت نمیکنند یا همانند مصریها رفتار نمیکنند اما در واقع چهار طرف در سمت ما نیستند همگی بر ما فشار میآورند و همزمان نشان میدهند که خواستههای دشمن را درک میکنند و در نهایت همه به این نتیجه میرسند که با تئوری آمریکا همراهی میکنند که فلسطینیها را مسؤول نرسیدن به توافق بدانند.