به گزارش تجارت نیوز، علی ربیعی (دستیار ویژه رئیس جمهور در امور اجتماعی) روز گذشته در نشست «افق گشایی موضوع فقر» که در دفتر موسسه کار و تامین اجتماعی برگزار شد، اظهار کرد: این پرسش که چرا فقرزدایی جواب نمیدهد، سوال بسیاری از اصحاب رسانه، روشنفکران، دانشجویان و دانشگاهیان و کارشناسان است. یکی از شعارها و مسائلی که انقلاب اسلامی حول آنها انجام شد نیز عدالت اجتماعی و محرومیت زدایی بود.
وزیر اسبق کار تاکید کرد: تمامی روسای دولت از ابتدای انقلاب به دنبال فقرزدایی بودند. علت عدم موفقیت دولتها در این زمینه و تشدید فقر در این برهه چهل ساله و افزایش شاخص گرسنگی کودکان و… این است که کشورهای توسعه نیافته با دو نوع نابرابری مواجه هستند یکی اینکه نابرابری با کشورهای توسعه یافته بیشتر میشود و دیگری نابرابری در درون طبقات خود جوامع است.
وی افزود: فقر پایه بسیاری از ناآرامیهای ساختارشکن و ناآرامیهای غیرساختارشکن است. در فقره حوادث ۱۴۰۱ هم ارزشهای بقا که مبتنی بر فقر است را شاهد بودیم و هم ارزشهای ابراز وجود را میبینیم. در ابتدای شروع ماجرای ۱۴۰۱ شاهد بروز ارزشهای ابراز وجود در طبقات متوسط بودیم و در ادامه بروز اعتراض گروههای فرودست تشدید شد لذا فقر یک موضوع امنیتی است.
این کارشناس اجتماعی تاکید کرد: مدرنیزاسیون و توسعه اقتصادی فقر هم ایجاد میکند و ایران نیز از این امر مصون نیست. بحث توسعه فراگیر و توسعه پایدار به دنبال رفع حفرههای نابرابری ایجاد شده در فرآیند توسعه هستند. علت اول پس سیاستهای مدرنسازی و توسعه است که دستیابی به ثروت را نابرابر میکند. در ذات اغلب سیاستهای توسعه نابرابری را داریم که بیشتر بیشتر جنبه طبقاتی و شهری دارد. نابرابری درون شهر بسیار خشنتر از نابرابری میان شهر و روستا است.
ربیعی تاکید کرد: ما به رفع تحریمها امیدواریم و تورم تک رقمی با آن در دسترس است، اما مشکل ما آسیب به نظام بوروکراسی و دیوانسالاری است که به راحتی جبران نمیشود. امروزه نظام اداری تخریب شده که ناشی از مدیریتهای خویشاوندسالارانه در دوره تحریم و تورم است. بوروکراسیای که مدام قرارگاه اورژانسی تولید کند، امکان فقرزدایی ندارد. ما پول زیادی را نیز در جریان طراحی سیاستهای رفاهی حیف و میل و ضایع کردیم.
دستیار رئیس جمهور تصریح کرد: برخی سیاستهای غلط رفاهی به میدانی برای کسب رای هم تبدیل میشود. علاوه بر این تعارض منافع و فساد نیز مانع از فقرزدایی میشود. تعارض منافع قدرت سیاستگذار را کم میکند و بسیاری از گزینههای قابل اجرا را از مقابل تصمیمگیر برمیدارد. ضمن اینکه سیاستهای پوپولیستی و توده ستایانه نیز نتیجه فرعی همین آسیبهاست.
وی افزود: فساد نیز بسیار اثر منفی بر سیاستگذاری فقرزدا و خود فقر دارد. وقتی فقر به قاعده در جامعه بدل شود، مبارزه با آن را بسیار دشوارتر میکند.
وزیر اسبق کار گفت: در جریان برجام رشد اقتصادی بسیار پر شتابی در همان دو سال اول را شاهد بودیم. شاخص تورم به حدود شش درصد رسید و رشد اقتصادی به نزدیک ده درصد رسید. این درحالی است که عوامل بیرونی تحریم بیشترین فشار را روی چهار دهک پایین و فقیر جامعه میگذارد. امروزه اما شاهد آن هستیم که جامعه ما در شرایط عدم اطمینان و آرامش روانی زندگی میکند.