اراده سیاسی درانتخابات، مدیریت آینده را شکل می‌دهد؛ « اثرانگشت » مردم در اداره کشور

اگر نگاهی به شرایط معیشتی و اقتصادی مردم بیندازیم، مشکلات متعدد در این زمینه با آمدن دولت‌های مختلف در این چند دهه نه تنها بهتر نشده، بلکه نمودارها و آمارهای اقتصادی رو به وخامت نیز گذاشته است. امروز اگر گزارشی میدانی از مردم تهیه شود آنها حتما بر نکاتی در مطالباتشان از رئیس‌جمهور آینده تاکید می‌کنند که فصل مشترک آن تامین یک زندگی معمولی و بدون دغدغه در ابعاد مختلف است. آنها خواهند گفت، باید رئیس جمهور آینده به معیشت مردم توجه کند. چون وضعیت اقتصادی قدرت تاب‌آوری مردم را کاهش داده. آنها خواهند گفت، از رئیس جمهور می‌خواهیم برنامه مشخصی برای معیشت مردم به ویژه دهک‌های پایین اجرا کند. آنها تاکید خواهند کرد، کشور ما ظرفیت و توانایی بسیاری دارد و می‌توان در سایه تحریم چاره‌ای برای اقتصاد داشت، یا راهکارهایی برای تعامل با دنیا ارائه داد.
مردم به رئیس‌جمهور آینده خواهند گفت، بسیاری از مشکلات از طریق برنامه‌ریزی و بهره‌گیری از یک تیم کارشناس در حوزه اقتصاد برطرف می‌شود. ما سرمایه اجتماعی و انسانی مستعدی برای رفع مشکلات داریم؛ واحدهای تولیدی زیادی وجود دارند که با نیمی از ظرفیت خود کار می‌کنند، چرا نباید از نیروی انسانی موجود برای افزایش تولید و خلق دانش استفاده کرد؟
آنها خواهند گفت، ما فارغ التحصیلان زیادی داریم که هر کدام ظرفیتی برای آینده کشور هستند اما متاسفانه به دلیل عدم حمایت و نیافتن بازاری برای کار مأیوس هستند. باید جوانان را باور کرد. اگر از مردم بپرسید از دولت آینده چه می‌خواهید، بدون تردید خواهند گفت،قیمت بسیاری از کالاها با ارز رابطه مستقیم دارد و تأثیر بسیاری بر اقتصاد دارد باید برنامه رئیس جمهور آن قدر قوی باشد که به ثبات ارز ختم شود و ارزش پول ملی را بالا ببرد.جلوگیری از رانت و رانت بازی، انتخاب و انتصاب یک تیم قوی و کار بلد و همچنین انتخاب مدیران اجرایی قوی و مطلوب در استان‌ها حتما انتظار مردم از رئیس جمهور است.بنابراین انباشت این حجم از مطالبه با عدم مشارکت و در خانه نشستن نه تنها حل نخواهد شد، چه بسا افرادی را وارد سیستم اجرایی کشور خواهد کرد از تجربه لازم و قدرت تصمیم‌گیری بالا برخوردار نیستند. بدون تردید نیامدن پای صندوق‌های رای گره‌گشا نیست و حضور در این دور از انتخابات ریاست‌جمهوری ضرورتی است غیرقابل انکار.