محمد عبدهزاده با اشاره به اینکه کمبود دارو در ایران موضوعی تازه نیست، توضیح داد که این مشکل سه ریشه اصلی دارد: کمبود منابع ارزی، کمبود نقدینگی ریالی و عدم قیمتگذاری بهموقع دارو. او تأکید کرد که این عوامل سالهاست موجب کمبود مزمن دارو در کشور شدهاند.
عبدهزاده در گفتوگویی با ایلنا، در توضیح وضعیت حاد فعلی گفت: بسیاری از شرکتهای دارویی بیش از شش ماه است که ریال لازم برای تأمین مواد اولیه یا واردات دارو را پرداخت کردهاند و این مبالغ در بانکهای عامل بلوکه شده یا از حساب آنها برداشت شده است. در همین حال، بانک مرکزی ارز موردنیاز را تخصیص داده و برای انتقال به تأمینکنندگان خارجی به «شرکت نیکو» سپرده، اما این شرکت نتوانسته ارز را حواله کرده یا بهموقع انتقال دهد؛ موضوعی که باعث شده مواد اولیه و دارو به کشور نرسد یا با تأخیر وارد شود.
او با تأکید بر اینکه همین مشکل در حوزه تجهیزات پزشکی نیز دیده میشود، افزود: شرکتهای دارویی هر روز در صف پیگیری مطالبات و وضعیت حوالهها هستند و پاسخ روشنی دریافت نمیکنند.
رئیس کمیسیون اقتصاد سلامت اتاق تهران همچنین به بحران مطالبات صنعت دارو اشاره کرد و گفت: مجموع بدهیهای دستگاههای دولتی، بیمهها و داروخانهها به شرکتهای داروسازی از ۱۵۰ همت فراتر رفته است؛ رقمی که حدود نیمی از گردش مالی بازار دارو را شامل میشود و فشار جدی بر نقدینگی تولیدکنندگان وارد کرده است.
به گفته او، در شرایطی که شرکتهای داروسازی نه ریال مصرفشده را دریافت میکنند و نه ارز تخصیصیافته بهموقع به دست تأمینکنندگان میرسد، بسیاری از آنها مجبورند برای ادامه فعالیت، تسهیلاتی با نرخ نزدیک به ۳۸ درصد دریافت کنند؛ در حالی که حاشیه سود تولید دارو تنها ۲۰ تا ۲۵ درصد است. او این وضعیت را غیرقابلتداوم دانست.
عبدهزاده هشدار داد: اگر مشکلات تأمین ارز و نقدینگی حل نشود، سه ماه پایانی سال یکی از سختترین دورههای دارویی کشور خواهد بود و کمبودها بهطور قابلتوجهی افزایش خواهد یافت.
