در ادامه نشست خبری عرضه اولیه سهام شرکت شیر پاستوریزه پگاه زنجان با نماد «غزنجان»، دکتر محمد نریمانیراد، رئیس هیئتمدیره صنایع شیر ایران، ورود شرکتهای زیرمجموعه به بازار سرمایه را نویدبخش آیندهای شفافتر و روشنتر برای این مجموعه دانست.
وی با اشاره به جایگاه صنایع شیر ایران در صنعت لبنی کشور اظهار کرد: صنایع شیر ایران با در اختیار داشتن ۲۹ شرکت، یکی از مهمترین مجموعههای لبنی کشور است و طی سالهای گذشته نقش مؤثری در تأمین غذا و محصولات لبنی مورد نیاز مردم داشته است.
نریمانیراد افزود: خودکفایی کشور در تولید محصولات لبنی، یکی از دستاوردهای مهم صنایع شیر ایران و شرکتهای پگاه است. این مجموعه در آینده نزدیک در یکی دیگر از نیازهای اساسی کشور نیز به خودکفایی خواهد رسید که جزئیات آن در زمان مناسب اعلام میشود.
وی با اشاره به اهمیت تولید شیر خشک نوزاد گفت: شیر خشک نوزاد یکی از نیازهای مهم کشور است و صنایع شیر ایران در آینده نزدیک گام مؤثری برای توسعه تولید این محصول و کمک به رفع نیاز کشور برخواهد داشت.
عرضه «غزنجان»؛ دهمین شرکت بورسی صنایع شیر ایران
رئیس هیئتمدیره صنایع شیر ایران، عرضه اولیه پگاه زنجان را دهمین حضور بورسی این مجموعه عنوان کرد و گفت: تاکنون ۹ شرکت از مجموعه صنایع شیر ایران وارد بازار سرمایه شده بودند که هشت شرکت در حوزه لبنی و یک شرکت در حوزه کشت و صنعت فعالیت دارند. امروز نیز شرکت شیر پاستوریزه پگاه زنجان بهعنوان دهمین شرکت به این مجموعه اضافه شد.
وی با اشاره به ظرفیتهای پگاه زنجان ادامه داد: این شرکت در حوزه تولیدات دانشبنیان و محصولات سلامتمحور عملکرد قابل توجهی داشته است. تولید محصولاتی مانند ماست ایسلندی با پروتئین بالا، که مورد استقبال ورزشکاران قرار گرفته، نمونهای از دستاوردهای علمی و تحقیقاتی پگاه زنجان است.
به گفته نریمانیراد، پگاه زنجان از نظر رعایت استانداردهای صنعتی، کنترل کیفیت شیر و انجام آزمایشهای اولیه، در میان شرکتهای صنایع شیر ایران جایگاه مناسبی دارد.
وی همچنین از برنامه این مجموعه برای تسریع روند پذیرش شرکتهای دیگر خبر داد و گفت: پگاه تهران، شیر خشک نوزاد، صنایع بستهبندی، پگاه کرمان، پگاه همدان و پگاه لرستان از جمله شرکتهایی هستند که در مسیر ورود به بازار سرمایه قرار دارند. با همکاری مدیران، اعضای هیئتمدیره و سهامداران، امیدواریم مراسم ورود این شرکتها نیز بهزودی برگزار شود.
نریمانیراد با تأکید بر نقش رسانهها در افزایش شفافیت اظهار کرد: مطالبهگری و پیگیری خبرنگاران موجب میشود مدیران هم پاسخگو باشند و هم اجرای برنامههای خود را با سرعت بیشتری دنبال کنند.
صنعت لبنی؛ صنعتی مقاوم در برابر حذف تقاضا
در ادامه این نشست، دکتر سید نوید هاشمی، نماینده فرایند ارزشگذاری شرکت پگاه زنجان، با اشاره به اهمیت عرضه این شرکت گفت: عرضه پگاه زنجان را نمیتوان صرفاً یک عرضه اولیه دانست؛ زیرا این رویداد در صنعت لبنی کشور و در مسیر تحول مدیریتی مجموعه صندوق بازنشستگی کشوری اهمیت ویژهای دارد.
وی صنعت لبنی را یکی از صنایع مرتبط با نیازهای اساسی خانوار دانست و افزود: تقاضا برای محصولات این صنعت از پایداری نسبی برخوردار است. البته این موضوع به معنای مصون بودن صنعت لبنی از رکود یا کاهش قدرت خرید خانوار نیست، اما حذف کامل تقاضا برای محصولات آن امکانپذیر نیست و همین ویژگی میتواند در دورههای پرریسک، به تداوم فعالیت اقتصادی شرکتها کمک کند.
هاشمی ادامه داد: صنعت لبنی نقطه اتصال بخشهای مختلفی از جمله دامپروری، کشاورزی، تأمین نهاده، صنایع تبدیلی، حملونقل و شبکه توزیع است و از سوی دیگر، ارتباط مستقیمی با سلامت و الگوی تغذیه جامعه دارد.
بهبود جایگاه صنعت لبنی در بازار سرمایه
نماینده فرایند ارزشگذاری پگاه زنجان با اشاره به عملکرد صنعت لبنی در بازار سرمایه گفت: شاخص صنعت محصولات لبنی در سال ۱۴۰۴ از نظر بازدهی در میان حدود ۵۰ صنعت فعال بازار سرمایه، رتبه ۲۲ را به دست آورد؛ این رتبه در ششماهه نخست سال ۱۴۰۵ به جایگاه چهاردهم ارتقا یافت.
وی این بهبود جایگاه را حاوی پیام مهمی برای سرمایهگذاران دانست و گفت: در شرایطی که بسیاری از فعالیتهای اقتصادی با افزایش ریسک و نااطمینانی مواجه بودند، صنعت محصولات لبنی توانست جایگاه خود را ارتقا دهد.
هاشمی تأکید کرد: البته بازدهی شاخص یک صنعت بهتنهایی برای ارزیابی عملکرد شرکتها کافی نیست و هر شرکت باید بتواند از مزیتهای ذاتی صنعت خود استفاده کرده و این مزیتها را به عملکرد واقعی اقتصادی تبدیل کند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود، مقیاس فعالیت و پوشش زنجیرهای را از مزیتهای مهم صنایع شیر ایران دانست و گفت: مقیاس زمانی به مزیت تبدیل میشود که از طریق همافزایی به کاهش هزینهها و بهبود عملکرد منجر شود. صنایع شیر ایران از این ظرفیت برخوردار است و مسئله اصلی، نحوه اداره چند شرکت نیست؛ بلکه تخصیص بهینه منابع میان مجموعهای از کسبوکارها و طراحی برنامهای بلندمدت برای توسعه آنهاست.
هاشمی در پایان اظهار کرد: ارزیابی شرکتها باید بر اساس مجموعهای از متغیرهای واقعی کسبوکار، ظرفیت رقابتی، چشمانداز سودآوری و میزان استفاده از مزیتهای زنجیرهای انجام شود تا جایگاه واقعی آنها در بازار مشخص شود.
