وی افزود: بخش عمده ای از گره ها و تنگناهای سیاست خارجی ایران مربوط به مقوله های کلان است که تصمیم گیری آن با شورای عالی امنیت ملی است، پس باید برای دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی و وزارت خارجه یک تصمیم همزمان و هماهنگی اتخاذ شود به طوری که دیگر شاهد اختلاف نظر بین دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی و وزارت خارجه نباشیم معنای این حرف آن است که رویکردها در وزارت خارجه دیگر نمی تواند براساس راههای رفته در گذشته باشد.این استاد دانشگاه با بیان اینکه فضای حاکم بر روابط بین الملل متفاوت شده، اظهار کرد: ما در عصر نوواقعگرایی به سر می بریم بنابراین آقای پزشکیان نیازمند به کارگیری افرادی در حوزه سیاست خارجی است که در درجه اول امکان ایجاد نوعی وفاق داخلی را فراهم آورند چون با گزینه های اختلافی نمی توان سیاست خارجی را در فضای کنونی عرصه بین الملل پیش برد.
وی افزود: آقای پزشکیان نمی تواند فرمان سیاست خارجی را به عواملی دهد که خودشان عامل اختلاف و تنش در داخل هستند.فلاحت پیشه گفت: کسانی باید سکان سیاست خارجی کشور را در دست بگیرند که بتوانند وفاق ایجاد کنند تا توان دیپلماسی از پشتوانه حمایت داخلی برخوردار شود. سیاست خارجی که بزرگترین چالش آن در درون باشد به هیچ وجه پیش نمی رود.