مقررات داخلی دست و پا گیر و تحریم‌ها جلو پای توسعه را سد کرده است؛محدودیت تولید ایران در کلاس جهانی

این رویه به این معناست که اکنون یک کشور دیگر نمی‌تواند در جریان تولید به طور مثال تولید یک دستگاه ماشین لباسشویی به طور مستقل عمل کند و تقسیم کار جهانی اقتضا می‌کند کشور برای تامین برخی قطعات به کشورهایی رجوع کند که توانمندی بیشتری در تولید آنها دارند و در غیر این صورت تولید گران‌تر تمام می‌شود. وی تصریح کرد: موضوع این نیست که کشور علم و مهارت تولید را در اختیار ندارد مساله این است که تولید تا چه اندازه اقتصادی است و محصول قابلیت رقابت در بازارهای جهانی را دارد، در شرایط یادشده تاکید بر تولید تمام و کمال یک محصول صنعتی سبب می‌شود کشور از نظر قیمت عقب بیفتد و رقابت بین‌المللی را به رقبا ببازد، چنین گزاره‌هایی کشور را به همکاری متقابل در تولید کالای نهایی ملزم کرده است و اگر ارتباط بین‌المللی کشور به گونه‌ای باشد که این همکاری را تسهیل نکند امکان تولید در کلاس جهانی از بین می‌رود. سیدی افزود: در کشور ما نه مقررات داخلی تسهیل‌گر ارتباط با جهان است و نه تحریم‌ها اجازه این کار را می‌دهد در نتیجه در ۳۰ سال گذشته که جهان چرخشی اساسی پیدا کرده و این چرخش در شکل‌گیری زنجیره‌های جهانی ارزش خود را نشان داده و براساس آن تولیدکننده نیاز دارد برای تولید کالا با ده‌ها کشور ارتباط آسان داشته باشد و در غیر این صورت تولید را به سختی پیش می‌برد، ارتباط جهانی ایران به سهولت صورت نمی‌گیرد و برای تغییر این شرایط جدی‌تر از گذشته باید به دنبال رفع تحریم‌ها و ایجاد بستر مناسب برای تسهیل همکاری با جهان برآییم. مشاور امور بین‌الملل سازمان توسعه تجارت در پاسخ به اینکه این سیاست اصل خودکفایی را زیر سوال می‌برد اظهار کرد: حتما زیر سوال می‌برد خودکفایی در دنیای امروز جایگاهی ندارد و اصل بر ایجاد زمینه همکاری‌های مشترک و صدور و ورود آسان کالا میان کشورهاست؛ در جهان امروز خودکفایی نوعی شکلیک به خود است.