وی افزود: «توزیع کالا، حمایت از اقشار کم درآمد از طریق کوپن، جیرهبندی و پرداخت یارانه یک روش معقول برای حمایت از مردم در شرایط سخت است. این سیاست حتی در کتب علمی اقتصاد که ما در دانشگاه تدریس میکنیم، وجود دارد. اول باید بپذیریم شرایط ویژه است و در شرایط ویژه، سیاستهای ویژه باید اعمال شود.»
افقه ادامه داد: «متاسفانه مشتی اقتصادخوانده در مملکت داریم که چشمانشان را بستهاند و فکر میکنند ما یک کشور اروپایی آزاد با اقتصاد آزاد هستیم و توزیع کالا باید بر اساس مکانیسم قیمتها باشد. در حالی که وقتی شرایط جنگی است، اقشار کم درآمد جامعه دچار آسیب و در مقابل گروه ویژهای از درآمدهای بسیار بالا برخوردار میشوند. در این شرایط دولت حتما باید وارد شود و از طریق افزایش مالیات از طبقات اقتصادی بالا و توزیع آن در بین اقشار کمدرآمد، دخالت کند. سیاستهای رایج در در دورههای جنگ، محاصره و خشکسالی سیاستهایی کاملا مشخصی هستند که دولت در ابتدا وارد میشود و دخالت میکند، توزیع کالاهای اساسی مورد نیاز مردم را برعهده میگیرد و در مرحله بعد شیوههایی ماننده جیرهبندی، کوپن، تعیین سقف قیمت و پرداخت یارانه را اجرا میکند.»
این اقتصاددان در پاسخ به اینکه به کارگیری چنین سیاستهایی در بلندمدت تبعات منفی بر اقتصاد کشور نخواهد داشت؟ به اقتصاد ۲۴ گفت: «قطعا تبعات منفی دارد ولی نباید بلندمدت طول بکشد. در بلندمدت باید به سمت افزایش تولید برویم. برای افزایش تولید باید شرایط سرمایهگذاری در داخل فراهم و روابط تجاری ما با خارج برقرار شود. به خصوص برای کشوری مثل ایران که انقدر به تجارت خارجه وابسته است.
وی تصریح کرد: الان تولید داخل ما به واردات وابسته است و ۸۰ درصد واردات ما کالاهای سرمایهای و واسطهای هستند که در تولیدات، صنایع و کشاورزی مورد استفاده قرار میگیرند؛ بنابراین هرگونه اختلالی که در روابط سیاسی و اقتصادی ما با کشورهای دنیا، به خصوص کشورهای پیشرفته که بخش قابل توجهی از تکنولوژیهای مورد نیاز ما را تامین میکنند، ایجاد شود، تولید هم دچار مشکل میشود. از سوی دیگر ناکارآمدیهای اجرایی، مدیریتی و سیاستی به تولید ضربه میزند. از این رو تا زمانی که تولید ملی افزایش و توزیعش بهبود پیدا نکند، کشور به ناچار از این سیاستها استفاده میکند.»
افقه ضمن بیان اینکه این شرایط غیرعادی است که ما را به انجام سیاستهای غیرعادی وادار کرده است، عنوان کرد: «بنابراین اگر قرار است انتقادی بکنیم نه از سیاستها که از افراد است. باید بگوییم چرا وضعیت کشور را به اینجا رساندهاید که ما به یک سری سیاستهای غیرمعمول برگردیم. اصل سیاست غلط نیست بلکه اصل حکمرانی است که کشور را به این روز رسانده تا به جیرهبندی و کوپن روی بیاوریم. ایدهآل این است که مردم تولید کنند، صاحب درآمد باشند و به دولت نیاز نداشته باشند. در مقابل دولت هم فرصتهای شغلی ایجاد کند، زمینهها را برای سرمایه گذاری فراهم کند، مانند همه کشورهای دنیا دولت از افراد ثروتمند پول بگیرد و از کسانی که قادر به کار کردن نیستند، حمایت کند.»
