وی ادامه داد: «بالاخره بازار سرمایه ما به آینده نگاه دارد و ارزشگذاریهایش مبتنی بر عایدات آتی است. علیرغم اینکه بازار در برخی نمادها وارد فاز ارزندگی شده ولی با محاسبات، ملاحظات و با ارزشگذاریهای جدید و شاید یک مقداری بدبینانه باید گفت که قیمتها توجیه ندارد و باز هم ریسک کاهش قیمت حتی برای برخی نمادهایی که ارزنده هستند، وجود دارد؛ بنابراین جریان نقدینگی جدیدی وارد بازار سرمایه نمیشود و خود دولت باید تصمیمات اساسی و اثرگذاری بگیرد.»
این تحلیلگر بورس درباره تصمیمات اساسی که دولت باید اتخاذ کند، بیان کرد: «این تصمیمات باید از اقتصاد، سیاستهای پولی و تغییر در سیاست قیمتگذاری دستوری شروع شود. سپس تحلیلگران اثرات این سیاستهای اعمال شده را بر شرکتها بررسی کنند. تا زمانی که سیاستها تغییرات اساسی عمیقی را تجربه نکنند و در، بر همان پاشنههای اشتباه گذشته بچرخد، علیرغم همه حمایتهایی که به لحاظ تزریق نقدینگی انجام میشود، نمیتوانیم به بازار سرمایه خوشبین باشیم.»
میرمعینی درباره اثر این تغییرات بر بازار سهام گفت: «در حالت بدبینانه بازار سرمایه دستکم روند نزولیاش را متوقف میکند و در حالت خوشبینانه هم با تغییر در سیاست خارجه و سیاستگذاری داخلی، روند اقتصادمان رو به بهبود میرود و بازار به صورت مداوم به سمت رشد حرکت خواهد کرد؛ بنابراین اگر جریان نقدینگی به سمت بازار سرمایه نمیآید و چتر حمایتی که دولت بر سر بازار سرمایه انداخته به جایی نرسیده است، باید دوای درد را در جای دیگری پیدا کنیم. درمان بورس صرفا تزریق نقدینگی نیست و به عوامل بسیار زیادی بستگی دارد. کما اینکه ریسک سیستماتیک کلانی که از پیش وجود داشته همچنان تداوم دارد.»
وی خاطرنشان کرد: «اگر قرار است تغییرات اثرگذار و قابل ملاحظهای را داشته باشیم، نه تنها در بازار سرمایه به عنوان بخشی از ویترین اقتصادی کشور بلکه در تمام حوزهها، تزریق صرف نقدینگی نتیجه نمیدهد و باید در سیاستهای کلان تغییراتی رخ دهد.»
این تحلیلگر بازار سهام در ادامه تاکید کرد: نه تنها حمایت و تزریق نقدینگی برای بهبود لازم است، بلکه ضروری است سیستمهای سیاستگذاری چه در حوزه قیمتگذاری و چه در حوزههای مدیریت ناترازیها و قیمتگذاری نهادههای تولید از جمله خوراکهای پتروشیمی، مشوقهایی پیدا کنند که از سوی دولت به عنوان بستههای حمایتی به صنایع داده شود تا به نوعی این وضعیت تحت فشار را تحمل کنند و توان تابآوری در این وضعیت را داشته باشند. در غیراینصورت اگر بهترین روند بازارگردانی هم اجرا شود، درصورتی که سیاستها به همین منوال ادامه پیدا کند هیچ نتیجهای حاصل نخواهد شد.
